Het Mozart-programma, deel voor deel

Deel één: Don Giovanni

Het eerste segment put uit Don Giovanni, de opera die in 1787 in Praag in première ging. Het programma vermeldt Leporello's Notte e giorno faticar, Zerlina's Batti, batti en het duet Là ci darem la mano voor Giovanni en Zerlina. Wikipedia beschrijft het werk als een dramma giocoso, een mengeling van komedie, melodrama en bovennatuurlijke elementen. Delen uit Eine kleine Nachtmusik zijn erin verweven. Mozart voltooide dat serenade in Wenen op 10 augustus 1787, terwijl hij aan de tweede akte van de opera werkte. Wikipedia merkt op dat niemand weet waarom hij het schreef, wat het een passende metgezel maakt bij muziek uit dezelfde maanden, en het levert de rustige, elegante muziek die tussen de gezongen nummers op het programma staat.

Deel twee: het beste uit de opera's

Het tweede segment beweegt zich tussen werken. Het wordt verankerd door Figaro's Non più andrai, de aria waarin Figaro de jonge page Cherubino plaagt over zijn komende leven als soldaat, en Cherubino's eigen Voi che sapete. Het omvat ook Don Giovanni's zogenaamde champagne-aria, Fin ch'han dal vino, en het duet Pace, pace voor Susanna en Figaro, met een Divertimento in D majeur tussen de vocale nummers. Merk op dat Mozart Non più andrai citeert in de banketscène van Don Giovanni, dus de melodie is een privégrap tussen twee opera's, en dat het Praagse publiek dat van Figaro hield het zou hebben herkend.

Deel drie: Die Zauberflöte

Het laatste segment richt zich op Die Zauberflöte, een Duitstalig Singspiel met gesproken dialoog tussen de liederen. Het ging in première op 30 september 1791 in Wenen, twee maanden voordat Mozart stierf. Het programma vermeldt het duet Bei Männern, Pamina's Ach, ich fühl's en Papageno's Ein Mädchen oder Weibchen, en het eindigt met Papageno en Papagena. Een Divertimento in Bes majeur voegt zich bij de vocale stukken. Papageno is de aardse metgezel die de beproevingen van de held volledig niet doorstaat, maar toch wordt beloond.

Wat de titels betekenen

Het programma vermeldt stukken bij hun eerste woorden, in het Italiaans en Duits. Een paar vertalingen helpen, overgenomen uit Wikipedia's beschrijvingen van de opera's. U zult ze niet nodig hebben om van de avond te genieten, maar ze verklaren waarom de zaal bij sommige nummers lacht en bij andere stil wordt, en ze tonen hoeveel van de avond komisch is in plaats van plechtig.

• Notte e giorno faticar: Nacht en dag zwoeg ik (Leporello)
• Batti, batti o bel Masetto: Sla, o sla me, knappe Masetto (Zerlina)
• Là ci darem la mano: Daar zullen we onze handen ineenslaan (Giovanni en Zerlina)
• Non più andrai: Geen gescharrel meer (Figaro)
• Ein Mädchen oder Weibchen: Een meisje of een vrouwtje (Papageno)

Waarom het werkt bij het diner

Mozarts opera's staan bol van eten en drinken. Don Giovanni zelf bevat een banketscène, met een live band die populaire deuntjes speelt terwijl de Don eet, en de champagne-aria is een oproep tot feest. De komische nummers hebben korte, heldere melodieën, waardoor ze een ruimte waarin ook wordt gegeten goed vasthouden. Korte fragmenten met borden die ertussen arriveren passen beter bij dat soort muziek dan één lang concert, en de serenadebewegingen passen net zo goed bij een tafel als bij een podium.

Wat u van de enscenering kunt verwachten

De zangers dragen historische kostuums en gasten omschrijven de voorstelling als boeiend en soms humoristisch. Een gast beschrijft een kleine locatie waar je heel dicht bij de artiesten zit. Dit is een concert in kostuum, geen productie met decor, en elk fragment is een reeks hoogtepunten in plaats van een volledige akte.